Upside Down

Op het moment van schrijven zitten we in het Mliliwane wildpark in Swaziland met onze Tata Vista (auto).

Een Tata Auto? Swaziland? Voor wie het nog niet heeft meegekregen: we hebben onze Landcruiser op een containerschip naar Kaapstad gezet en zijn deze week op het vliegtuig gestapt naar Johannesburg.  De komende 3 weken zullen we ‘ acclimatiseren’  in Zuid Afrika (Lesotho en Swaziland) om rond 4 november onze auto in de haven van Kaapstad in ontvangst te nemen. Vervolgens direct naar het noorden (Namibie). De komende tijd zal uitwijzen hoe verder (naar huis rijden, op een boot zetten in Soedan, uitlenen of verkopen rond Oeganda). Eind dit jaar willen we in Oeganda zijn en daar de knoop doorhakken. [English summary below]

But why??

Het was 1 week voor gepland vertrek op 5 oktober.  Een vertrek waarbij we met onze volledig geprepareerde en uitgeruste Landcruiser willen wegrijden uit Nederland, om vervolgens 5 maanden later aan te komen in Zuid Afrika. Waren er 3 jaar geleden nog  ‘vele wegen naar Kaapstad’ , was er op ons moment van vertrek echter nog maar 1 redelijke route over gebleven: verschepen van Griekenland naar Israel, ferry van Aqaba (Jordanie) naar Nuweiba (Egypte) en via de Rode Zee route naar het zuiden.  “ Maar kun je dan niet…?”  was een veel gehoorde response op dit verhaal, maar nee helaas… andere routes van Europa naar Afrika, zoals Turkije – Syrie, Sicilie-Tunesie-Libie en Spanje- Marokko – Mauretanie – Mali en Turkije – Egypte zijn de afgelopen tijd helaas vanwege onrust in deze landen (in ieder geval voor ons) afgevallen.

Dus… via Griekenland en Israel de – relatief rustige – Rode Zee kust langs Egypte werd onze laatste optie. Eerder hadden we al geprobeerd Egypte te ‘ omzeilen’  via Saudi Arabie, maar een visum krijgen voor dat land lijkt net zo moeilijk als overwinteren in je zwembroek op de Zuidpool, dus dat viel ook af.

Tot 1 week voor vertrek…. we zaten middenin de uitzwaaifeestjes.  Van lieve familie, vrienden en collega’s die ons hun gelukswensen, zorgen, goede raad en mooie gadgets meegaven.  Een aantal waren hebben het toen al mee gekregen; we wisten op dat moment niet meer zeker of we wel zouden wegrijden uit Nederland, of de reis juist andersom zouden maken.

Er waren namelijk twee nieuwtjes die ons bereikten: allereerst was het naast Egypte ook onrustig geworden in Noord Soedan – wellicht een voorloper van een Arabische Lente aldaar?

Een paar dagen later begrepen van mede-overlanders dat het Egyptische leger geen 4×4 voertuigen meer toelaat in de Sinai woestijn. Dit om het de rebellen aldaar een beetje lastiger te maken. Je kunt je natuurlijk voorstellen dat ons autootje in handen van een Jihadist al snel in een moordwapen verandert! Een aantal andere overlanders die al voor ons uit waren gereden stonden al een paar dagen vast aan die grens en waren zich aan het orienteren op alternatieven, zoals shippen naar Mombasa, Tunesie of zelfs Zuid-Afrika. Wij hadden geen zin om nu al heel veel tijd bij de Egyptische grens te verspillen, dus we besloten om snel het roer om te gooien.

Vertrek

Uiteindelijk hebben we last minute nog een spotgoedkope vlucht met Egypt Air naar Johannesburg weten te boeken. Die maatschappij heeft de mooie gewoonte om vlak voor takeoff nog even wat Koranverzen over de intercom te knallen, dus het mag verder niet verbazen dat de twee vluchten vlekkeloos verliepen. Tijdens de vlucht en tijdens een tussenstop op Cairo nog een paar Egyptenaren ontmoet wat ons beeld over dat land wel weer wat heeft bijgekleurd. We verbaasden ons allen vooral op de overdreven verslaggeving in de media. Natuurlijk is het wel spannend wat er de komende maanden daar gaat gebeuren – dat ontkenden ze niet – maar onveilig was het zeker niet.

Dus de auto is op de boot en we moeten ons nu een paar weken zien te vermaken in Zuid-Afrika – wat natuurlijk geen straf is!

[English summary]

At the time of writing, we are in the Milwane wild park in Swaziland with our Tata Vista car.

Tata car?  Swaziland? For those who have not yet heard: we have put our Landcruiser on a container ship to Cape Town and got on a plane to Johannesburg ourselves. The coming 3 weeks will be spent ‘acclimatizing’ in South Africa (as well as Lesotho and Swaziland). On November 4th we hope to collect our car in the harbor of Cape Town. Then the real overland journey will begin with a drive to Namibia. In the coming months we will determine whether to proceed back home, sell the car somewhere or lend it out to somebody else – depending on the safety situation and the amount of time left. By the end of this year we hope to be in Uganda and make up our minds there.

But why ship it to Cape Town? There are not that many overland routes from Europe to Cape Town. Western Africa is quite complicated (no roads, difficult borders) and dangerous (rebels, rebels, rebels!) so that is not an option. Then there is Egypt which is going through some turbulent time as well. Currently there are no boats going into Egypt so you have to pass through it by land. Unfortunately, the two land routes, Libya (semi-civil war) and the Sinai (closed to 4×4 cars by military order), are currently not possible either. Since that is why we decided to make the journey ‘ upside down’: that way we will definitely see some wildlife while not losing too much valuable time at the Egyptian border. And spending three weeks on holiday in South Africa is not so bad to begin with!

6 thoughts on “Upside Down

  1. Waaaauw how cool. En wat een reis die voor jullie ligt. Ben jaloers. Milliwane is ook fantastisch (ik herinner me daar een volksfeest met de koning en een struisvogel in de auto…). Vergeet niet te gaan paardrijden in de Drakensbergen!
    Kussss

  2. Pingback: Te land, ter zee, of toch door de lucht…? | AMSTERDAM - 4 x 4 - CAPE TOWN

  3. Hi Marloes,
    Lees net je reactie, ging inderdaad iets mis. Ben zo brutaal geweest een link naar jullie leuke website te plaatsen. Dank voor je reactie, afgaande op jullie ervaringen overwegen we sterk jullie voorbeeld te volgen!
    Geniet van jullie reis, groet Arjan

Leave a Reply