Karibu Tanzania!

For English, click here.

Karibu betekent “welkom” in Swahili, de voertaal in Tanzania. En welkom hebben we ons gevoeld in dit veelzijdige land.Maar liefst drie keer zijn we bij mensen thuis uitgenodigd en overal word je begroet met een brede lach en een hartelijk “karibu!”. Daarnaast zagen we in dit land schitterende savanne-landschappen,  sneeuw (!) op de top van de imposante Kilimanjaro, een grote hoeveelheid aan wilde dieren waaronder een miljoen gnoes, parende leeuwen naast onze auto, een 1001-nacht sprookje in Zanzibar Town, kleurrijke en traditioneel geklede stammen, en heeel veel  corrupte maar erg vermakelijke verkeerspolitie.

Crossing borders…

Alle bananen verzamelen!Toen we de grens overstaken naar Tanzania werd pas duidelijk hoe ontzettend arm Malawi is. In Tanzania zagen we weer auto’s, motorfietsen, bussen, etc. , terwijl in Malawi de weggebruikers vooral uit fietsers, wandelaars en een paar minibusjes bestonden. Ook zagen we weer winkeltjes waar meer dan drie producten werden verkocht, in het buurland was dit vaak één tros bananen of één grote paddestoel. Het zuiden van Tanzania is dan ook een redelijk welvarend deel, met name vanwege de grootschalige landbouw en fruitteelt. Het land ziet er ontzettend vurchtbaar uit, zoveel kleuren groen hadden we nog nooit bij elaar gezien. Vrachtwagens verzamelden  enorme hoeveelheden trossen bananen die danwel op het hoofd, danwel op de bagagedrager, danwel op inventieve karretjes bevoorraad werden.

Werd er tot nu toe in ieder land (verrassend) goed Engels gesproken, in Tanzania was de voertaal Swahili en spreekt men vaak geen Engels. Een goede reden om een stoormcursusjes Swahlili te doen, en dit blijkt inderdaad een goede ijsbreker te zijn. En we kennen eigenlijk, mede dankzij de Lion King, allemaal al meer woorden dan je denkt.Wat dacht je van Hakuna Matata (heb geen zorgen), Simba (leeuw),en  Rafiki (vriend). En toen ons “safari njema” werd gewenst ging dit niet over een tocht langs de wilde dieren, maar betekent dit gewoon ‘ goede reis” .

Sunset over Kilimanjaro, on our way to MoshiIn het zuiden van Tanzania stonden we voor de keuze om een westelijke of oostelijke route te doen. Westelijk zou wat meer ‘ off the beaten track’  zijn van het verder best toeristische Tanzania, en dan zouden we ook door Rwanda en Oeganda reizen. Echter de wegen zijn ongeasfalteerd en een regenbui zou voor behoorlijk wat ellende kunnen zorgen. Oostelijk waren de wegen beduidend beter, en zouden we langs toeristische bestemmingen zoals Zanzibar, Kilimanjaro en Serengeti komen, en zouden we in Nairobi aan de slag kunnen met deel twee van de reis: visa aanvragen en medereizigers zoeken.  Uiteindelijk gekozen voor de geasfalteerde wegen langs de toeristische bestemmingen en hier hebben we geen spijt van gehad. Met volle teugen genoten van deze highlights, en toen we een paar dagen geleden lazen hoe andere reizigers ‘ zo snel mogelijk Tanzania wilden verlaten omdat ze de regen zat waren en vast zaten in de modder’ wisten we dat we weer een goede keuze hadden gemaakt.

Te gast bij…

Another good service at ToyotaNa de grensovergang tussen Malawi en Tanzania gingen we op zoek naar een Toyota-garage voor regulier onderhoud (olie verversen, algemene check, etc.).  Zoals altijd leverde dit weer de nodige gezelligheid op met het garagepersoneel en dit keer met de General Manager in het bijzonder. Een welbespraakte man genaamd Allan die het met ons over zijn ‘ visie’  wilde hebben. Vervolgens kwam er een behoorlijk gedegen business plan van 10 miljoen dollar op tafel voor het oprichten van een Universiteit in Mbeya die succesvolle ondernemers zou voortbrengen. Want ondernemen zat bij deze self-made man in het bloed. Hij vertelde dat hij met ‘ niets’  was begonnen maar dat hij een paar leidende principes in zijn leven had, zoals “ You must hate your poverty”, “A problem is an opportunity” en “You must make a plan”. Toen hij ons voor de komende nacht bij hem en zijn vrouw thuis te gast vroeg, konden we natuurljk geen nee zeggen. Achter een brommertje aan reden we een woonwijk binnen, benieuwd waar we terecht zouden komen.

Allan bleek een groot terrein te bezitten en was volop bezig met het bouwen van een gastenverblijf en evenementenzaal naast z’n villa. De volgende ochtend zijn we ook bij het project van zijn vrouw gaan kijken; een boerderij maalmachine om meel te maken van mais waar de hele buurt gebruik van maakte. En hij liet twee vrachtwagens zien die zijn zoon ging ombouwen voor touring cars, die had daar namelijk een bedrijf in. We hebben hem aangeraden om voor zijn universiteit in te spelen op de ‘ new technology’ ; colleges van de beste professoren van top-universiteiten komen steeds vaker (gratis) online beschikbaar en dat biedt natuurlijk een hele mooie mogelijkheid om kennis te delen met de ambitieuze studenten van de Mbeya Universiteit.

Al met al een hele bijzondere ontmoeting en nadat we helemaal volgestopt waren met een heerlijk driegangen-diner en ontbijt gingen we met zak vol lekkernijen en een ervaring rijker weer op pad.

Maasai boy at Serengeti NP

In Arusha zijn we nog een aantal dagen te gast geweest bij Alvaro, een vrolijke Spanjaard die we in Malawi ontmoet hadden. Hij is biologiedocent op de International School en daarnaast professioneel fotograaf. Hij liet ons portretfoto’s zien van mensen van een van de vele tradtionele stammen die nog in Tanzania en Kenia leven, waarvan wij eerlijkgezegd dachten dat ze zich met name alleen nog voor toeristen zo uitdosten. Zie voor een impressie van deze indrukwekkende foto’s: http://www.imanipeople.com/meet_imani_people.

De bekendste stam bij ons is toch wel de Maasai. Deze zie je ook volop langs de weg lopen met hun kudde geiten, rode en blauwe kledij en enorme gaten in de oren. Via een dame die we in Zuid-Afrika ontmoet hebben,  zijn we in contact gekomen met de chief van een Maasai-dorp in het zuiden van Kenia. Zojuist even met de chief getelefoneerd (ook de Maasai  gaat met zijn tijd mee) en komend weekend zullen we hier te gast zijn. Wordt ongetwijfeld heel bijzonder!

Zzzzzanzibar….

Relaxing at a proper bounty beach, Kendwa Rocks, ZanzibarDenk aan Zanzibar en je denkt aan palmbomen, witte stranden en helblauw water. En yes, in het echt ziet het er net zo uit als in de reisgidsen : echte bountybeaches!   En… het was volle maan ; schitterend hoe het maanlicht in het water weerspiegeld werd. We hebben het eiland verkend met een heuse motor (250cc); Bakkie kon niet mee op de boot en als je zoveel vrijheid met reizen gewend bent wil je niet aan de grillen van taxichauffeurs zijn overgeleverd.

Pictoresque scenes, Forodhani Garden, Zanzibar

Maar Zanzibar is meer dan alleen een bounty-eiland. De ferry kwam aan in het plaatsje Stonetown wat een meltkroes was van Arabische, Indische en Afrikaanse invloeden. Een soort sprookje van 1001-nacht. Smalle straatjes met allerhande winkeltjes, oude forten met kantelen, moskeeën en koranscholen, oude slavenmarkten, geurige kruiden, en een kleurrijke, levendige bevolking. Erg sfeervol waren de Forodhani Gardens: bij zonsondergang werd een enorme food market opgebouwd. Verse hapjes zoals allerlei visspiesjes waaronder kreeft, en Zanzibarse pannenkoeken  werden uitgestald en verlicht met een lampion. Hier kon je – na natuurlijk de nodige onderhandeling – voor een klein prijsje een heerlijke maaltijd bij elkaar krijgen. De verlichting was schitterend en de markt was bijzonder sfeervol.

In Stonetown waren we uitgenodigd bij Lela thuis,  een jonge islamitische vrouw van Indische afkomst die we op het vaste land van Tanzania ontmoet hadden.  Bij binnenkomst namen we plaats op de grond in de typische woonkamer, kregen we heerlijke Zanzibar-kruidenthee met melk te drinken en wilde haar zevenjarige dochter maar al te graag spelletjes met ons spelen. Een bijzondere avond met persoonlijke verhalen – een inkijk in een andere cultuur van Afrika.

De politie is… je beste vriend?

Real men drive real motorbikes...Vooraf hadden we eigenlijk nog niet zo’n rooskleurig beeld bij Tanzania, vooral vanwege de beruchte verhalen van andere reizigers over de verkeerspolitie : blijkbaar worden ze de weg opgegestuurd worden om hun salaris bij elkaar te verdienen.  Een gewaarschuwd mens telt voor twee, dus we hebben de hele trukendoos opengetrokken:  zet je vriendelijkste gezicht op, praat wat woordjes Swahili en leid ze af met allerhande vragen, zodat ze hun oorspronkelijke intenties vergeten.  Al met al vonden we ze eigenlijk best vermakelijk en een vorm van ‘lokale interactie’.

Onze top 3  (in willekeurige volgorde – we zijn benieuwd naar jullie favoriet) :

  • “ This is a private vehicle, you need seats with passengers at the back, and you have bags there. That is a criminal offence!”
    “OK,  let’s make a statement then, bring me to court”.
    “Hmmm… alright, you can proceed”
  • “ So, don’t you have a Christmas gift for me? Maybe your wife?”
    “Sorry, she’s not for sale.”
    “Then what about a whisky soda?”
    “ Sorry, don’t’ have. By the way, how do you say “ Merry Christmas”  in Swahili”?
    (blah blah blah)
  • Op Zanzibar wees een agent ons er (terecht) op dat we geen rijbewijs voor onze gehuurde 250cc crossmotor hadden.  Na een half uur praten viel het oog van de politie man op Maurits’ visitekaartje van Accenture en draaide hij als een blad aan een boom:
    “ Ah, I see you are a manager. You know, I already thought you looked like a manager! How nice! Can I have this business card? And sure, you may proceed. It was great to meet you!”

Into the Wild…

Big bad buffalo brothersWe hadden inmiddels al aardig wat safariparken bezocht en dieren gezien, maar de topbestemmingen Serengeti en de Ngorongoro krater konden we toch niet links laten liggen. Zeker niet nadat we hoorden dat de Serengeti  vol met een miljoen gnoes zou staan, de welbekende ‘wildebeast migration’. En anders dan de eerdere parken die we bezocht hadden, kenmerkt Tanzania zich door de schitterende uitgestrekte savanne vlaktes met de kenmerkende baobab en acacia bomen.

In het zuiden van Tanzania hadden we al een opwarmertje gehad in Mikumi National Park: toen we in de tijdspanne van 15 minuten drie leeuwen, een luipaard, twee hyena’s, een paar olifanten en een eland (de grootste en zeldzame antilope van Afrika) hadden gezien, draaide de gids zich verbaasd om en vroeg “hebben jullie voor vertrek gebeden ofzo?”.

We besloten de Serengeti en de Ngorongoro krater met een georganiseerde safari te doen. Enerzijds omdat er een flink hoge ‘vehicle-fee’  geldt voor je auto, en anderzijds omdat deze inkomsten niet gebruikt lijken te worden voor de wegen;  deze zijn vreselijk. We wilden Bakkie ook een beetje ontzien, aangezien hij ons nog twee maanden moet rondrijden.

Our first sunset at Serengeti NP: Christmas eveDe vier dagen waren magisch: direct bij het binnenrijden kregen we al een mooi uitzicht op de krater en later de eindeloze vlakte van de Serengeti met honderdduizenden gnoes, zover als je met het oog kan zien. De aankomst in het Seronera kamp (middenin de Serengeti) op kerstavond was ook zeer bijzonder. Nadat we de tent hadden opgezet hoorden we ineens kerstliedjes en kwamen er een aantal mensen met geluidsboxen, gluhwein en muffins langs. Het bleken onderzoekers te zijn die permanent middenin de Serengeti woonden. Wat een bijzondere kerst!  Al was het natuurlijk ook hét heimwee-moment van de reis tot nu toe…

De camping was weer bijzonder wild: ‘s nachts was er een kakofonie van huilende hyena’s , grommende  leeuwen en zingende vogels. ‘s Ochtends bleek er een buffel langs onze tent gelopen te zijn, en zaten er overal mongooses (soort rat ter grootte van een kat). En tijdens kerstavond lag er nog een meter lange pofadder naast de emmer met gluhwein. Samen met een Zweedse leeuwen-onderzoeker heeft Maurits deze gevangen en vrijgelaten naast het kamp (de Afrikaanse gidsen haten slangen en hadden de slang zeker doodgemaakt, natuurlijk tegen het zere been van de onderzoekers)

Lion next to the carNaast de vlaktes vol met gnoes was het andere hoogtepunt twee parende leeuwen op een paar meter afstand van de auto. Als een leeuwin vruchtbaar is doen ze het maar liefst elk kwartier, en dat een week lang! Hard werken dus… Op de loer lagen nog drie mannetjesleeuwen die zich ook maar al te graag wilden voortplanten, maar het helaas hadden moeten afleggen tegen deze leeuwenkoning.

En dan even een serieuze noot… Het zien van de wilde dieren maakt Afrika toch wel een heel bijzonder en uniek continent. We hebben hier helaas ook vernomen dat het voortbestaan van een aantal van hen aan een zijden draadje hangt. Maar liefst 2000 diersoorten worden met uitsterven bedreigd vanwege onder andere stropers, klimaatverandering en landbouw. Met name de neushoorn is momenteel het ‘boegbeeld’  van de bedreigde diersoorten. De hoorn is erg populair als ingredient voor Chinese medicijnen en levert per kilo maar liefst €50.000,- op.  Sinds 1976 is de populatie met 96% afgenomen en er zijn er nu in totaal nog maar 4.000, die zoveel mogelijk ‘bewaakt’ worden. Desondanks wordt er nog gemiddeld elke dag één neushoorn doodgeschoten. Vreselijk om te bedenken dat het met deze trend slechts een kwestie van jaren is dat de neushoorn uitsterft.

Slurp up high!En de neushoorn is niet het enige slachtoffer: mogelijk nog verwerpelijker is het gebruik van ivoren slagtanden van olifanten voor telefoonhoesjes en andere bizarre gadgets. Voor mensen die weinig te verliezen hebben een mooie kans om hier een graantje van mee te pikken.  De Tanzaniaanse regering ziet ook de noodzaak en had operatie “Topomeka” gelanceerd: een soort campagne tegen stropers. Helaas liep dit nogal uit de hand en was  dit hot topic in het nieuws toen wij er waren:  mensen waren voor eigen rechter gaan spelen: tientallen verdachte stropers werden danwel gemarteld, danwel vermoord. Een aantal ministers zijn als gevolg hiervan opgestapt. Helaas een valse start van een goed bedoelde actie…

Mocht je aandacht getrokken zijn: de serie Africa van de BBC met David Attenbrough brengt op indrukwekkende wijze het wildlife in Afrika in beeld. Met name aflevering 6 gaat in op de bedreiging van diersoorten en natuur.

Wordt vervolgd…

Inmiddels zitten we in Nairobi. Op een camping omringd door bomen, grazende koeien op het grasveldje naast ons, een supermarkt met breed assortiment en heerlijke lunchtentjes en koffiebars.
Niet echt wat we verwacht hadden van de stad die we vooral kenden als ‘Nairobbery’ en die we eigenlijk liever hadden gemeden. Voor het tweede deel van de reis hebben we hier echter wat zaken te regelen, zoals visums voor Sudan en Ethiopie plus nog wat onderhoud aan onze auto. Daarna steken we de evenaar over en ligt het ‘makkelijke Afrika’ achter ons…

Zoals het er nu naar uit ziet rijden we de komende weken in noordelijke richting naar Ethiopie. Vanuit Kenya zijn er eigenlijk twee opties: de westelijke, bijzonder afgelegen Turkana route en de oostelijke Marsabit-Moyale route (ook wel ‘hell road’ genoemd vanwege de zeer slechte weg). Marsabit willen we eigenlijk vanwege veiligheidsredenen vermijden: er is de afgelopen maand wat stammenstrijd geweest, waardoor de weg was afgesloten. De omleiding ging via Wajir dat ongemakkelijk dicht bij Somalie en de lokale Al-Qaeda afdeling Al-Shabaab ligt.

Het Turkana meer (ook wel Jade Sea genoemd) lijkt een stuk aantrekkelijker: het is er enorm heet, zanderig en winderig, het is bijzonder afgelegen, er is een enorme populatie krokodillen, schorpioenen en slangen. Maar het is wel bijzonder mooi en avontuurlijk…

We genieten nog steeds volop van onze reis , dank voor jullie leuke reacties! Iedereen de beste wensen voor 2014 en tot de volgende post!

8 thoughts on “Karibu Tanzania!

  1. Lieve Marloeze en Maupie,
    Heerlijke zaterdagochtend zo, met een grote kop thee in bed jullie verhalen aan het lezen. Ik geniet echt MEGA van jullie avonturen. En dan die prachtige foto’s!! En handige tips (iets met een leeuwin…). Gelukkig 2014, snoesjes, en een dikke kus. Merel

  2. Zeker nummer 1, hilarisch!!
    Wat een mooie manier om een beetje mee te kunnen genieten van jullie reis. Ik wens jullie een prachtig vervolg!
    Groetjes, Jolien

  3. Wat een fantastische reis, met een nog gaver reisverslag en foto’s! Ik kijk uit naar de volgende update.

  4. Hahahaha Hilarisch. Wat geweldig zeg. Helemaal leuk, en wat een prachtige foto’s.
    Ik ga voor deze:
    •“ This is a private vehicle, you need seats with passengers at the back, and you have bags there. That is a criminal offence!”
    “OK, let’s make a statement then, bring me to court”.
    “Hmmm… alright, you can proceed”
    Briljant!
    x

  5. Wat een prachtige verhalen. Wat doe ik hier nog in dit kikkerland?? … Met afstand is 1 mijn favoriet. Goede voortzetting van jullie reis. Pedro

  6. S O W I E S O de tweede: BRILJANT! !!!!!
    …..prrrrrrrrachtig verhalen weer, het is hier weer nat!

    GENIET GENIET GENIET !!!!!

Leave a Reply