Go See For Yourself

For English, click here

We zijn weer thuis! Even omschakelen dus, maar van de laatste twee landen die we bezocht hebben , hebben we nog een aantal mooie verhalen en foto’s tegoed! Soedan en Egypte…. twee landen die je momenteel niet in de top 10 van favoriete vakantiebestemmingen zult tegenkomen. Integendeel. Soedan, wat jarenlang in oorlog is geweest met het inmiddels afgescheiden en wederom door oorlog verscheurde Zuid Soedan, wordt internationaal nog steeds geboycot. En Egypte, dat voorheen vanwege haar duizend jaar oude piramides en tempels, tot drie jaar geleden jaarlijks miljoenen Maar sinds de Arabische Lente  is het er nog steeds onrustig, zijn de reisadviezen negatief en beleeft het toerisme een dramatisch dieptepunt.

Our-spacious-campsiteMaar waarschijnlijk kun je onze ervaringen wel weer raden: we waren wederom positief verrast door de vriendelijkheid van de mensen en hebben in zowel Soedan als Egypte een paar fantastische weken gehad. Schitterende en bizarre woestijnlandschappen, de gastvrije en rijke Arabische cultuur en eeuwenoude tempels, tombes en piramides (bijna helemaal voor jezelf).

Inmiddels hebben we onze auto verscheept vanuit Alexandrie en zijn we vanuit Cairo weer terug gevlogen naar ons mooie Nederland.  Hiermee hebben we het Afrikaanse continent officieel van zuid naar noord doorkruist. Wat een fantastische reis, bijzondere ervaring en indrukwekkend continent! We komen superlatieven tekort!

Soedan

Met het geroep van de Ethiopische straatkinderkoren nog nagalmend in het gehoor, lamme armen van het gezigzag tussen de potholes en het wegverkeer arriveerden we in het uitgestrekte en lege  Soedan. Wat een rust! Het land staat bekend om zijn onbegrenste woestijnlandschappen en kampeermogelijkheden, niet zozeer op een camping, maar waar je maar wilt. Naast de rust en ruimte heeft de Soedanese bevolking de reputatie van de ‘meest vriendelijke en gastvrije bevolking van Afrika. Dit bleek direct al bij het grenskantoor. De douane-beambte nodigde ons uit voor een kopje thee in zijn kantoor, bij de grenspolitie kregen we een groot stuk papaya, en bij het kopen van een simkaart werden we op dadels getrakteerd. Een groter contrast tussen de landelijke politiek (dictator Omar Al-Bashir is gedaagd door het ICC in Den Haag) en de bevolking kun je je niet voorstellen.

dsc02958Het land met de eindeloze kampeermogelijkheden dus… . Een kleine impressie: twee uurtjes voor zonsondergang gaan we eens om ons heen kijken voor een mooie kampeerplek. Als we een mooie heuvel zien en een enigszis begaanbare route draaien we de vrijloopnaven los, gaat de 4×4 aan en rijden we door het zand een paar kilometer van de weg af. Vervolgens parkeren we uit het zicht achter een heuvel op de grootste en mooiste prive-camping die je je maar kunt voorstellen. Na een wandeling om de omgeving en uitzichten te verkennen (uitkijken voor schorpioenen!) koken we ons avondmaal en genieten van de ondergaande zon die de woestijn rood kleurt.

dsc03013En in Soedan (en later ook Egypte) genoten we van de Arabische cultuur. Veel levendigheid op straat met allerlei handeltjes en winkeltjes. En voor het eerst op onze reis door Afrika zijn het vooral mannen die actief aan het ondernemen zijn. In de meer zuidelijke Afrikaanse landen verbaasden we ons vaak over het zware werk dat door vrouwen wordt uitgevoerd: loodzware jerrycans, enorme takkenbossen, schoffelen, etc. Dit onder het mom van: het hoort bij de huishoudelijke taken. De mannen daarentegen waren vaak werkloos en hangen wat rond met vrienden op straat, al dan niet met een biertje in de hand. De Arabische wereld is echt anders.

We waren ook erg benieuwd naar de Islamitische cultuur, ook vanwege alle vooroordelen en angsten die er in het westen over bestaan. Onze ervaring was die van een zeer gastvrije cultuur, rijke tradities en een stricte rolverdeling voor mannen en vrouwen.Vrijwel alle vrouwen dragen inderdaad een hoofddoek, maar dat doen de mannen net zo goed. Met al het zand, stof en de genadeloze zon is bescherming van je hoofd geen overbodige luxe. De rolverdeling schrijft voor dat de man de baas is op straat en voor de inkomsten moet zorgen, en dat de vrouw de baas is in huis en voor de kinderen moet zorgen. Als Westerse vrouw had Marloes het voordeel dat ze in beide werelden kon participeren en een inkijkje kreeg in de belevingswereld van de islamitische vrouw. Zoals een middagje met vrouwelijke familieleden van onze fixer in Wadi Halfa en later de vrouwenvleugel tijdens een bedoeinen-bruiloft : allemaal vrouwen die Maurits nooit te zien kreeg…

We hadden graag nog wat extra tijd in dit land doorgebracht, maar de onzekerheid over het laatste deel van de reis zorgde ervoor dat we veel moesten uitzoeken , regelen en uiteindelijk in gezwinde spoed naar de grensovergang met Egypte moesten rijden.

Egypt After All

Toen we in Khartoum aan kwamen hadden we twee scenario’s : verschepen vanuit Port Sudan of met een transit-visum via Saoedi Arabie naar Israel. Het werd uiteindelijk een derde scenario : de beruchte ferry over het Nassermeer van Wadi Halfa naar Aswan in Egypte. Dit zagen we in eerste instantie niet zitten vanwege de ‘hassle’ van wanhopige mensen  die we verwachtten in Egypte vanwege de toerisme- dip en de onregelmatigheid waarmee de ferry ging. We hadden namelijk niet de tijd om wekenlang op een boot te wachten, omdat Maurits twee weken later weer op het werk werd verwacht!

dsc03071Echter, in Khartoum ontmoetten we op het juiste moment een leuk stel Nederlandse motorrijders die zeer enthousiast waren over de weken die ze recent in Egypte hadden doorgebracht, en die ons vertelden dat er over een paar dagen een ferry zou varen. De eerste twee opties die we hadden bleken uiteindelijk ook toch niet zo aantrekkelijk: verschepen vanuit Port Sudan bleek vrij lastig aangezien er nog een aantal sancties tegen dit land bleken te gelden. En het transit-visum voor Saudie Arabie bleek ook een onzekere factor : we hoorden namelijk van een Spaans stel die twintig dagen in Khartoum aan het lijntje was gehouden zonder enig resultaat. Bizar genoeg kregen we overigens vorige week ineens een mail van de Saudische ambassade in Den Haag dat ons visumverzoek was goedgekeurd – zes maanden nadat we een aanvraagverzoek hadden ingediend…

f0831296Dus toch van Soedan naar Egypte, dat betekende de Wadi Halfa – Aswan ferry waar we al veel avontuurlijke verhalen over hadden gehoord; gekgenoeg is de enige grensovergang van Soedan naar Egypte via het Nassermeer. Hier moet je met een passagiersboot en een aparte boot voor de auto van het onbeduidende oasestadje Wadi Halfa in Soedan naar het bruisende Aswan in Egypte varen. Er ligt ook een spiksplinternieuwe weg, maar die wordt door het Egyptische leger beheerd en als je toestemming krijgt kost het maarliefst 3000 dollar om er gebruik van te maken.

We legden contact met Mazar, onze ‘fixer’ in Wadi Halfa die ons vertelde dat er op zeer korte termijn een auto-barge zou gaan. Dus wij sjeesden met hoge snelheid de Soedanese Sahara door om op tijd te komen. Uiteindelijk tijdens onze reis toch nog onze ‘ This is Africa’-experience gehad, waarbij de datum van afvaart keer op keer werd uitgesteld. Echter, toen we aan de Egyptische kant de ‘ fixer’  een worst van 50 dollar voorhielden, kwam onze auto uiteindelijk toch nog 5 dagen eerder aan.

Het woord ‘fixer’ hebben we nu een paar keer gebruikt en dat behoeft misschien nog de nodige uitleg: een fixer is een ‘mannetje’, eentje die die regelt en oplost, iemand die vooral bij de Egyptische grensovergangen onmisbaar is.  Egypte heeft de twijfelachtige reputatie van het land met de meeste corruptie en bureaucratie in Afrika. Stempeltje hier, stempeltje daar, vergezeld door een paar ‘ baksheesh’ (fooitjes) onder de tafel. Daar kun je je heel druk over maken en heel eigenwijs zelf dag in dag uit van loketje naar loketje te gaan , of je er bij neerleggen en een fixer in de hand nemen (en betalen) die je meeneemt naar loketjes met mannen met veel strepen en sterren op hun schouders die het felbegeerde stempeltje zetten.  Bij aankomst in Aswan en bij vertrek in Alexandrie hebben we hier heel veel aan gehad en vatten we de vooraf zo gevreesde vertraging en bureaucratie in Egypte maar weer op als een interessante culturele ervaring.

Egypte

Aangekomen in Aswan moesten we een paar dagen wachten op Bakkie, die we in dus Wadi Halfa hadden achtergelaten om op de eerstvolgende ‘ barge’  te worden gezet.  Aswan was tot drie jaar geleden een populaire toeristenbestemming en een vaste stop voor Nijlcruises, onder andere vanwege haar ligging bij Abu Simbel en een aantal eigen tempels. Inmiddels is het toerisme sinds de Arabische lente dramatisch gedaald en dit werd pijnlijk zichtbaar door alle cruise-schepen die ‘werkloos’  aan de kant lagen aangemeerd. We hoorden dat er van de 700 schepen, momenteel maar 7 operationeel zijn. Slechts 1% dus! We waren ook een van de weinige westerse mensen en werden overal begroet met een uitgelaten “ Welcome back!” Het massaal wegblijven van toerisme heeft een enorme impact op alle mensen en hun families die in toerisme werken.

f10507136

Tijdens het wachten op de auto hebben we ons niet verveeld. Aswan was sinds Nairobi weer voor het eerst een vrij westerse stad, dus de eerste avond hebben we heerlijk gesmuld bij McDonald’s. Verder hadden we een goede deal kunnen maken met een luxe hotel en hadden we bijvoorbeeld voor het eerst sinds twee weken weer een fatsoenlijke douche.  Ook hebben we een mooie boottocht gemaakt met een Felucca zeilboot,  bezochten we een Nubisch dorp en het schitterende Abu Simbel. De tempel van Abu Simbel is een tijd geleden verplaatst toen de Aswan-dam werd aangelegd en er een groot aantal tempels door het Nasser-stuwmeer zouden worden overspoeld. Onder andere met behulp van Nederlander is de tempel van Abu Simbel verplaatst en hebben ons land als ‘ bedankje’  een tempel gekregen, die nu te bewonderen is in het Musem van Oudeheden in Leiden. We waren onder de indruk van de enorme standbeelden en de kleurrijke tekeningen en hieroglyfen. Des te overweldigender is het te beseffen  hoe oud deze monumenten zijn, en met wat voor beperkte technieken ze destijds zijn gemaakt.

Toen we onze auto los hadden gekregen van de douane in Aswan, zijn we direct die middag naar Luxor gereden. Wederom een hoogtepunt van de Egyptische cultuur, met vele tempels en tomben. Maar momenteel met bijna geen toeristen. We hadden een goede gids hier aanbevolen gekregen (zoals zovelen in Egypte heette hij Mohammed), en met hem zijn we een lange dag in onze eigen auto op pad geweest langs alle bezienswaardigheden. De Vallei der Koningen, de Colossi van Memnon, de tempel van Hatsjepsut, de tempels van Karnak en Luxor, allemaal schitterend en mooi gerestaureerd! Hij nam ons ook mee naar de voor ons onbekende Valley of the Nobles, waar enkele zeer kleurrijke tombes waren. Grappig genoeg was er een compleet dorp over deze tombes heengebouwd, waarbij de mensen ze gebruikten als kelder of soms als huis. De clandestiene verkoop van mummies en andere oudheden uit de kelder leverde een leuk zakcentje op. Gelukkig heeft de regering daar een eind aan weten te maken.

f25959872

Na Luxor besloten we om naar westen te rijden, dwars door de Sahara.Verder langs de Nijl naar het noorden had ook gekund, maar deze ‘Agricultural Road’ is bezaaid met speed bumps, tractors en ezelskarren waardoor je nog geen 30km/h haalt. De route door de zogenaamde Western Desert, een lus van 1500km tussen Luxor en Cairo, werd voor ons uiteindelijk een van de hoogtepunten van Afrika. Een perfect geasfalteerde weg van oase naar oase, slingerend tussen steeds wisselende woestijnlandschappen. De rust van de woestijn en de oases daarin is een heerlijk contrast met de enorme drukte van de Egyptische steden langs de Nijl

 

De eerste nacht overnachtten we nabij het stadje Al-Qasr, met een eeuwenoude binnenstad van modder-bakstenen. Pal naast de camping was een enorme hot tub met heet bronwater. Omgeven door de stilte van de woestijn, onder een schitterende sterrenhemel, en het hete water gecombineerd met de koele buitenlucht, was dit bijna een psychedelische ervaring.

Het hoogtepunt van de Western Desert-route was de “White Desert”; een bizarre woestijnvlakte met enorme witte kalksculpturen die door de wind gevormd zijn, met soms herkenbare figuren zoals een kip, paddestoel en konijn. Wederom een unieke locatie om ons tentje op te zetten! Al vonden we het dit keer wel wat spannend… Nadat we gekookt en gegeten hadden werden we ons bewust van de volledige duisternis en de ijzingwekkende stilte. Net op het moment dat we in ons tentje wilde kruipen zei Maurits: “ Psst.. hoor je dat? Ik hoor stemmen!” “Ach, het zullen wel andere toeristen zijn”  “ Ja, maar ze praten Arabisch. Misschien zijn het wel Libische wapensmokkelaars!” (een actueel probleem). Maar teruggaan naar het vorige stadje zagen we niet zitten, dus uiteindelijk met gespitste oren toch maar gaan slapen.

f26826688

Toen we na een onrustige nacht de volgende ochtend weer richting de hoofdweg reden, werd duidelijk wie deze Arabisch-sprekende mannen waren geweest. We werden we om hulp gevraagd door een groep Egyptische motorrijders, waarbij de volgauto een lege accu had gekregen. Ze hadden een mooi kampement opgezet en we werden uitgenodigd voor een traditioneel ontbijt. Bij een voorstelrondje stelde een van de motorrijders zich voor met “Omar”. Een paar dagen eerder hadden we via het overlandersforum ene Omar uit Alexandrie een email gestuurd waarin we vroegen om tips over verschepen uit Alexandrie. Je wist maar nooit, dus Marloes vroeg “ Omar… Omar Mansur” ? “Yes!! How do you know??”  “ Well, I have sent you an email a few days ago” . Wat een bizar toeval…. En uiteindelijk bleek dit weer de juiste ontmoeting op de juiste plaats. We zagen namelijk best op tegen het verschepen vanuit Egypte vanwege de horrorverhalen over de bureaucratie, sommigen hadden er twee weken over gedaan, en die tijd hadden we niet. Gelukkig bracht hij ons in contact met het bedrijfje AllTrans onder leiding van de jonge directrice Nermien, die het uiteindelijk in 3 dagen voor ons geregeld hebben.

In de tussentijd vermaakten we ons opperbest bij Omar thuis en kregen we een interessant inkijkje in de ‘ bedoeienen-cultuur’ waartoe hij behoorde.  Zo gingen we op een avond naar de bedoeienen-bar om de hoek,  met een gezelschap vol met figuren uit 1001-nacht. Mannen met tulband en lange witte jurk (djellaba) aan de waterpijp en jointjes, buikdanseressen, muzikanten op traditionele instrumenten, en dan wij… waarbij wij natuurlijk weer voor het nodige vermaak moesten zorgen door op aandringen van de buikdanseres ook een dansje te wagen.
De avond erna werd al helemaal legendarisch; we zouden naar een of andere ceremonie gaan.. Toen we middenin een woonwijk op een gegeven moment de hoek omgingen doemde er ineens een enorme circustent voor ons op, alwaar zo’n tweeduizend bedoeienen-mannen in hun witte djellaba’s aan de thee zaten. Bij binnenkomst kregen we meteen een grote camera op ons gericht, wilde iedereen onze handen schudden en voelden we ons weer Willem Alexander en Maxima. En we hadden geen idee waarom we er eigenlijk waren, later bleek dat het om een bruiloft ging. Op het podium waren weer muzikanten aan het spelen en de broer van de bruidegom deed de sexy bedoeienen-dans, waarbij de een na de andere familie een bedrag kwam doneren, wat dan vervolgens met veel tam-tam werd omgeroepen.
Zoals gezegd zaten er alleen maar mannen, en toen Marloes vroeg “Where are the women?” werd ze mee getrokken naar een apart gebouw.  Was ze eerst niet helemaal zeker of haar aanwezigheid daar wel gewenst was, werd die twijfel al snel ontnomen. Eenmaal binnengekomen werd ze bestormd door zo’n 200 vrouwen die haar wilden aanraken en natuurlijk mocht ze haar buikdans-moves onder luid gejoel weer laten zien. Toen Maurits bij terugkomst vroeg hoe het er was, werd Marloes direct het zwijgen opgelegd… : What happens at the women, stays at the women. Dus we wijden dan ook verder maar niet uit over de grote avonturen in de vrouwenvleugel.

Omar raadde ons ook aan om onze trip in stijl in Cairo af te sluiten: onze laatste nacht in Afrika verbleven we in het prachtige Mena House Hotel aan de voet van de pyramides. Een historische plek waar Roosevelt en Churchill ooit nog eens de plannen voor D-Day voorbereidden.

See for yourself

Onze reis door Afrika heeft al onze verwachtingen overtroffen en we prijzen ons gelukkig met zo’n onvergetelijke ervaring. Vooral de grenzeloze gastvrijheid die we mochten ervaren en de enorme vriendelijkheid van de mensen zijn moeilijk in woorden te vatten. Het is ook een continent dat je zelf eens moet ervaren. Vanuit het veilige Europa hadden wij ons van tevoren allerlei voorstellingen en vooroordelen gemaakt over Afrika, maar als je het continent een paar maanden doorkruist kom je tot de conclusie dat het allemaal toch anders is dan je denkt.

De problemen – of liever uitdagingen – van Afrika zijn immens, groter dan die van welk continent dan ook. Armoede, honger, ziekte en slecht bestuur – we hebben het allemaal van dichtbij gezien en gehoord. En ook de kwetsbaarheid en achteruitgang van de natuur greep ons erg aan – de enorme overbevolking, het leegzuigen van de natuurbronnen door vooral Chinezen, en de stroperij geven je een machteloos gevoel. Maar er is ook hoop in de vorm van educatie, ondernemerschap (zoals Allan die we in Tanzania tegenkwamen) en initiatieven tot recycling en groene energie. In Afrika wordt alles eindeloos gebruikt en hergebruikt: een waterfles uit het raam wordt direct opgeraapt en weer gebruikt door iemand. En als klant ben je er ook echt koning: een lekke band wordt voor een appel en een ei vakkundig gerepareerd (“klaar terwijl u wacht”), mensen lopen of rijden met je mee om je de weg te wijzen, en een winkelier doet speciaal voor jou z’n winkel open. Van zo’n service-gerichtheid kunnen wij nog veel leren!

Hiermee zijn we ook bij het laatste verslag aanbeland, in ieder geval wat deze reis betreft.   Ontzettend gaaf om te zien dat jullie onze reis gevolgd hebben, en dankjewel voor alle leuke reacties! Bij terugkomst zullen we Bakkie – weliswaar met pijn in ons hart – te koop aanbieden, dus denk je er zelf over of ken je mensen, neem dan vooral contact met ons op.
Wij zouden zeggen… Go see for yourself!!

6 thoughts on “Go See For Yourself

  1. Wat een indrukwekkend mooi verhaal weer.. niet altijd makkelijk om vanuit NL een voorstelling van te maken, maar wel heerlijk om te lezen! 🙂

  2. Wat een mooie verhaal weer en prachtige foto’s! Het was echt super om jullie leuke Afrikaanse avontuur te kunnen volgen! Inspirerend! Asante 🙂

  3. Hey Marloes en Maurits, ik heb genoten van de verhalen en ben echt super onder de indruk van jullie koelmoedigheid, durf en relativeringsvermogen.
    Welkom terug!
    Wouter

  4. Bedankt voor het delen van deze gave belevingen, k heb er echt van genoten

    groetjes jeannette Smit-Mosterd

  5. Wat hebben we genoten van jullie reisverhalen, ook omdat we landen tegen kwamen waar wij ook geweest zijn.. zoals Zuid-Afrika en Egypte, wij hebben toen een cruise gemaakt op de Nijl en ook in de koningsvallei geweest e.d. zeer indrukwekkend!!
    nu mogen jullie weer wennen en genieten in eigen land.
    succes ermee..
    ome Kees en tante Tilly

  6. Wat fantastisch wat jullie hebben ondernomen!
    Ik ben even in 1x helemaal bijgelezen, echt prachtig en fijn dat jullie weer home safe zijn!

    Groet,
    Bianca Bogers (ex-collega Marloes)

Leave a Reply